අනිමිසලෝචන පූජාව මහා කළගුණ සැලකීමක් වන්නේ කෙසේද?

අනිමිස ලෝචන පුජාව කියන්නෙ මොකක්ද අහපුවාම සතියක් ඇහිපිය නොහෙලා බෝධීන් වහන්සේ දිහා බලාගෙන හිටියා කියපු කතාව තමයි අපට උගන්නලා තියෙන්නේ. ඇයි එහෙම කලේ කියලා ඇහුවොත්‍ පිට දෙන්න හේතු වෙච්ච නිසා කළගුණ සැලකීමක් හැටියට එය කළා කියල කියනවා. එ‍ත‍කො‍ට‍ ඉ‍දගෙන හිටිය ආසනයට කොච්චර කල ගුණ සලකන්න ඕනෙද‍ කි‍ය‍ල‍ත්‍ ස‍ල‍ක‍ලා‍ බ‍ල‍න්‍න‍ ව‍ටි‍න‍වා‍. ඇත්තටම උන්වහන්සේ සතියක් නිකන් බෝධිය දිහා බලාගෙන හිටියද? සමහර විට මේ‍වා‍ පසේසෙ බු‍දු‍ ද‍හ‍ම‍ට‍ එ‍ක‍තු‍ ක‍ර‍ ගත්ත ආචාර්ය වාද වෙන්න පුළුවන්. අ‍පි‍ මෙ‍තනදි දකින්න ඕනේ සාර අසංක කල්ප ලක්ෂයක් පෙරුම් පුරලා, බුද්ධත්වයට පත් වෙලා සති‍ය‍ක්‍ ග‍ත‍ක‍ර‍ගෙ‍න‍ ක‍ර‍පු‍ ක‍ළගු‍ණ සැලකීම මොකක්ද කියලා.

උන්වහන්සේ බැලුවේ බෝධිය දිහා. දැන් ප්‍රශ්නයක් එනවා මොන බෝධිය දිහාද කියන එක. බෝධි තුනක් තියෙනවා. ලොව්තුරා බෝධිය, පච්චේක බෝධිය, ශ්‍රාවක බෝධිය කියල. යම් කෙනෙක් බුද්ධත්වයට පත් වීම සදහා යම් මාර්ගයක් අනුගමනය කරන්න පටන් ගත්තා නම් මෙන්න මේක තමයි ලොව්තුරා බෝධිය. එතන ඉදගෙන උන් වහන්සේ බැලුවේ බුද්ධත්වයට ආපු මග. කළගුණ සලකන්න මෙන්න මේ මග තමයි බැලුවේ. මොකද, බලාපොරොත්තු වුනු තත්ව තානාන්තරය ලැබුනා. සාර අසංඛ්‍ය කල්ප ලක්ෂයක් පෙරුම් පුරපු ප්‍රතිඵලය ලැබුනා. බලාපොරොත්තුව ඉටු වුනා. බලාපොරොත්තුව ඉටු වුනාට පස්සේ උන් වහන්සේ බැලුවේ මම මෙතනට එන්න කී දෙනෙකුට පොරොන්දු දීල තියෙනවද (මමත් එතෙර වෙලා ඔබත් එතෙර කරන්නම්…), කී දෙනෙක් මට සලකල තියෙනවද, උදව් කරල තියෙනවද, උපකාර කරල තියෙනවද මේ තත්වයට පත්වෙන්න. මම කී දෙනෙකුට යහපතක් කරන්න පොරොන්දු දීලද, තින්දු තීරන දීලද මෙතනට ආවෙ. මෙන්න මේ කාරණය එකක් නෑර සලකලා බැලුවා. උන්වහන්සේගේ මහා ප්‍රඥාව සාර අසංඛ්‍ය කල්ප ලක්ෂයක් තුල පාරමිතා පුරපු කාලය බලන්න.. ඊටත් එහා විසි අසංඛ්‍ය කල්පයක් තුල පටන් ගත්ත ආරම්හය මොහොතක් නෑර බලන්න, මහා නුවණ මෙහෙය වන්න දින 7ක් ගියා. ඒ බැලීමෙන් අස්සක් මුල්ලක් නෑර සියලු තැන්, සියලු දේවල් බලාගෙන ගියා. මම යම් අයට පොරොන්දු දීල තියෙනවද.. මගෙන් ඉල්ලීම් කරල තියෙනවද.. ඉල්ලීම් අරගෙන මම අනිත් අයගෙන් ඇප උපස්ථානයක් හරි අරගෙන තියෙනවද.. ඒ ඇප උපස්ථාන දුන්න අය මොනවද මගෙන් ඇහුවේ, මොනවද මගෙන් ඉල්ලා හිටියේ. මම ඒ අයට මොනවද කිව්වේ, කොහෙද ඒවා සිද්ද වුනේ, ඒ අය දැන් කොහෙද ඉන්නේ, මගෙ පොරොන්දුව ඉටු කරන්න පුළුවන්ද දැන්.. මේ ආදී සියල්ල බලන්න තමයි මේ කාලය ගතවුනේ.

ඒ බලා ගැනීමේදී දුටු අයට තමයි මහා කරුණාවෙන් ඊට පස්සෙ ඒ සුදුසු අවස්ථාවන්හිදී උන් වහන්සේ වැඩලා හරි අවශ්‍ය කරන ධර්ම දේශනා කරලා යක්‍ෂයෝ වෙලා හිටපු අය හරි බේර ගත්තේ. මහා විනාශයට යන්න හිටපු මහා මිනීමරුවො හරි එතනින් බේර ගත්තේ. හේතුවකුත් තිබුනා, අවස්ථාවත් හැදිලා තිබුනා. මේ ලෝකෙ තිබුනු විවිධාකාර දේවල් දෘෂ්ඨි වලින් වැහිලා විකෘති වෙලා තිබුනු ලෝකයක් තුල අවශ්‍ය තැනට සුදුසු විදියේ කටයුතු කරලා ඒ ඒ අවස්ථාවන්ට උචිත ප්‍රයෝග සම්පත්ති මුල් කරලා ඒ තැන් වලින් බේර ගත්තා. මෙන්න මේකෙදි අවශ්‍ය කරන්නා වූ මුල් පුරපු වැඩ පිලිවෙල තමයි උන් වහන්සේ කළගුණ සැලකීමට කලේ. දැන් ඕකෙ කොච්චර වටිනාකමක් තියෙනවද…

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉටු කළගුණ සැලකීම අපි තේ‍රු‍ම්‍ ගත්තා නම් කවදාවත් අධර්ම ලෝකයක් ගොඩ නැගෙන්නෙ නෑ. ඕක ලෝකයට වටිනාම දහම් සෙතක් වෙනවා. ගහක් දිහා බලාගෙන හිටන් හිටියට මේ එකක්වත් තේරෙන්නෙ නෑ. මේකෙ වටිනාකම මොකක්ද කියල දකින්නේ නෑ. එහෙනම් අනිමිස ලෝචනය කිව්වේ උන් වසන්සේ හැරිලා ගස් දිහා බලාගෙන හිටියා කියන එක නෙමෙයි. ඔන්න ඔය කියන බෝධිය කිව්වේ ලොව්තුරා බෝධිය. ලොව්තුරා බෝධිය කියන්නේ ගහක් නෙමෙයි. ජය ශ්‍රී මහා බෝධිය කියන්නේ වෙනම එකක්. ඒක නෑ කියන්නෙ නෑ. ඒක භෞතික වශයෙන් මෙලොව බුද්ධත්වයට පත් වෙන්න පාරමිතා පුරපු බලෙන් බුද්ධත්වයට අවශ්‍ය කරන භාහිර ආයතනයක් වශයෙන් ලොව පහල වෙච්ච දෙයක්.

ඉතින් ඕක තමයි අනිමිස ලෝචන පූජාව දකින ක්‍රමය.

මෙම ලිපියට ඔබ කැමති නම්, අනෙක් අයටත් කියන්න